piątek, 15 lutego 2013

Wicca w Europie a Wicca w USA

Autor: Sophia Boann. Tłumaczenie: Annelie. Oryginał tutaj.

 
Najbardziej obecnym głosem na temat Wicca w internecie byli przez wiele lat ludzie związani z grupą Amber and Jet w amerykańskim serwisie Yahoo. Lista istnieje od ponad 10 lat, a wśród udzielających się tam osób jest kilku wiodących autorów książek o Rzemiośle, między innymi gardneriańska Arcykapłanka Deborah Lipp czy Dave Finnin, związany z tradycją Roebuck. Wykonali wspaniałą pracę, a obecni na liście Wiccanie poświęcili wiele czasu i energii, odpowiadając na pytania członków grupy. 


Minusem listy Amber and Jet jest jednak to, że spojrzenie na Wicca w Ameryce i w Europie nie jest takie samo. Oczywiście mamy więcej podobieństw niż różnic, ale różnice istnieją i niektóre są znaczące. Część z nich istotna jest tylko dla inicjowanych - ten artykuł jest próbą zaznaczenia tych, które są istotne dla poszukujących.
Wicca Gardneriańska została sprowadzona do Stanów we wczesnych latach sześćdziesiątych przez Raymonda i Rosmary Bucklandów. Na początku istniał więc tylko jeden kowen, jedna Księga Cieni i jedna praktyka. W USA nacisk kładziony jest zatem na to, aby pozostać przy tej praktyce i nie schodzić z przyjętej drogi. W tym samym czasie, w Europie, Gardner pracował z kilkoma różnymi kowenami i Arcykapłanakmi. Każda z Arcykapłanek w swój własny sposób interpretowała rytuały i choć podstawowa struktura pozostała taka sama, dodawano do niej nowe teksty, w rezultacie powstało więc kilka podobnych, ale jednak różnych wersji Księgi Cieni.

Każda linia, pochodząca od tych Arcykapłanek, ma swoje własne akcenty i posmak. Wiele kowenów w Europie, pochodzących z różnych linii, wspólnie pracuje i celebruje różnice między grupami. Europejscy Gardnerianie i Aleksandrianie bardzo często świętują razem, a wiele osób jest inicjowanych do obu tych tradycji.

Wicca po drugiej stronie oceanu nie jest szczególnie liczna. Stany Zjednoczone to ogromny kraj i Wiccan jest tam znacznie mniej niż w Europie. Wiccanie w USA musieli także zmierzyć się z ruchem odrodzenia Bogini i ruchem New Age, które zaczęły używać nazwy Wicca na szeroką skalę. W Stanach słowa Wicca i pogaństwo używane są często naprzemiennie. Z tego powodu Wiccanie w Stanach musieli dużo bardziej konkretnie zdefiniować swoje Rzemiosło, żeby odznaczyć się od innych grup. Zaczęto wówczas używać terminu "Brytyjskie Wicca Tradycyjne" (British Traditional Wicca), znane też jako BTW. Używa się go, aby odróżnić grupy, mogące prześledzić swój rodowód inicjacyjny od Gardnera, odprawiające rytuały w określony, niemal niezmienny sposób. O dziwo, niektóre grupy, które określane są mianem BTW w Ameryce, nie zostałyby potraktowane jako Wicca w Europie i odwrotnie  - te, które opuściły ścieżkę BTW, mogłyby być nazwane Wicca przez Europejczyków. W Europie w ogóle nie używamy tego terminu - nie ma innych dużych grup, z którymi można by Wicca pomylić, a które używałyby tej nazwy i wszyscy wiemy, że Wicca pochodzi od Gardnera, z Wielkiej Brytanii. 

Kolejną uderzającą różnicą, jest sposób w jaki w USA postrzegani są Bogowie. Według powszechnie panującej tam opinii Wicca posiada swojego własnego Boga i Boginię, oddzielonych od wszystkich innych religii, których można poznać i służyć im jedynie po inicjacji. Wicca to religia ortopraksyjna, więc poglądy na temat tego kim i jacy są Bogowie zależą całkowicie od każdego człowieka. Mimo, że niektórzy europejscy Wiccanie mogą podzielać pogląd o istnieniu Bogów istniejących wyłącznie w Wicca, powszechnie akceptowane jest poczucie, że ludzie powinni czuć więź i połączenie z Bogami *zanim* zostaną inicjowani. Większość osób doświadczania powołania na długo przed spotkaniem swojego kowenu i czuje, że służyli Bogom wiele lat przed tym, zanim zostali inicjowani w misteria Wicca. 

W Europie uważamy, że każdy może nawiązać więź z Bogami Wicca i nie jest ona zależna wyłącznie od inicjacji. Co więcej, wielu Europejczyków uważa tą więź za warunek konieczny przed inicjacją, aby mieć pewność, że kandydat może połączyć się z Bogami przez podobne symbole i skojarzenia, które używane są w Rzemiośle. Spojrzenie europejskie zakłada, że przez wstąpienie na kapłańską ścieżkę Wicca, stajemy się Kapłanami wszystkich Bogów i boskiej energii, jaka jest częścią wszystkich istnień. Całkiem sporo kowenów pracuje także z lokalnymi, połączonymi z ziemią Bogami, zamiast tylko z imionami Bogów, przekazywanymi w Księdze Cieni.

Wiele inicjowanych osób, które piszą na Amber and Jet, wydaje się uważać, że istnieje jakaś forma Wicca, przekazywana przez stulecia, dopóki Gardner nie natknął się na nią w Anglii w późnych latach 40-tych XX wieku. Większość Wiccan w Europie sądzi, że Gardner natrafił na coś autentycznego, a następnie on i Doreen Valiente rozwinęli rytuały i stworzyli praktyczny system: Wicca, jaką znamy dziś, nie istniała przed Gardnerem. Europejscy Wiccanie generalnie uważają, że nie ma znaczenia czy jakiekolwiek poglądy czy praktyki Gardnera mają wartość historyczną: działają obecnie i to właśnie się liczy.

Wicca w Europie jest różna od tej w USA. Czy to którąś z nich czyni lepszą od tej drugiej? Oczywiście nie - Wicca jest elastyczna, ponieważ to system ortopraksyjny. Możemy uczyć się od siebie nawzajem. Na przestrzeni ostatnich lat obserwuję, że Wicca w Stanach staje się coraz bardziej elastyczna i otwarta na różnorodność, jaka płynie ze społeczności europejskiej. Zauważam też, że Wiccanie w Europie są coraz bardziej świadomi swoich praktyk, pochodzenia i tego co nas definiuje. Określenie kryteriów, według których się definiujemy może być bardzo pomocne: pomaga uświadomić sobie kim jesteśmy i - co nawet istotniejsze - kim nie jesteśmy. 

Mam nadzieję, że teraz gdy wirtualny dystans między USA a Europą jest o wiele mniejszy, a dyskusje na Facebooku stały się częstsze i bardziej otwarte, wymiana poglądów z  naszymi braćmi i siostrami przez ocean poprowadzi do jeszcze bardziej owocnej współpracy. 

Dla osób zainteresowanych Wicca na Facebooku, kilka przydatnych linków:
Gardnerian Wicca
Wiccan
British Traditional Wicca (Seekers in the USA)


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz